İnkar Ettiğim Düş Çuvalları

Yarınlarım, umutlarımın

İsteklerime göre sulandırılmasıydı

Umudum olmayacak hayallere

Asılmaktı sebepsizce

Kalksa içimdeki

Şu yalnızlık perdesi

Bir adım atsam ileri

Belki çırpınmaktan

Bu kadar kıvrılmayacak duygularım

Ne kadar dayanır direnir

Kopmamak için düşlerim yalnızken

Hayatta, oluru, olmazı,

Sana bağlamışken

Sende gittikten sonra...

Sen

İstem dışı bir hareket gibisin,

Bir duygu refleksi

Engel olunmuyor

Tutamıyorum sana giden kalbimi...

Çıktığım bu sensiz yolda

Tüm ihlaller zorunlu sanki bana

Yanımdan eksik etmediğim

Patlamaya hazır düşlerimi de

Aşılması zor her yolda

Bir armağan çuvalı gibi bırakıyorum

Düşleyemeyenlere birer hediye,

Sahibi olduğunu inkar ettiğim..