Sessizlik ve Yalnızlık!

Bazen sessizlik de bir şarkıdır insana.Hani insanın kederine ortak olan...Hani gözyaşları damla damla akıtan...Hele bu sesizlik gece ile buluşmuşsa,yıldızlar şehrin ışıklarından dolayı kaybolmuşsa...Bu sefer hem karanlıktır hem de sessiz!Ağlamak istersin haykıra haykıra,ama izin vermez bazen hayat.İçine akıtırsın o zaman gözyaşlarını!İçinde dolar dolar seni boğarHatta belki gün gelir boğulursun içindeki denizde.Ne can kurtaran ne de sıradan bir insan kurtarabilir seni.Kim bilir belki sen isteyorsundur boğulup gitmeyi...Ama son veremezsin sadece acıyı çekersin.Ümit beslersin yanında.Belki yarına taşırım dediğin duygularınla...Gün gelir ümit de terk eder seni.Yalnız kalırsın boş sokaklarda.Sen de sessizlik şarkısını dinler,eşlik edersin durmadan.Bazen bu şarkı gereğinden fazla uzar.Son veremezsin.Yaşayıp gidersin hayallerle,kabuslarla...

F.Rumeysa Yüksel

Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış