Can'a


Feyza Can ’a



biliyorum

göğüs kafesine yaralı kırlangıçlar basmışsın yine

soluğun üşüyordur muhtemelen


oysa;

kalp/azan sancılar dökülürdü gözlerinden

bir nehrin yataklarında kuruyana dek

beyaz mendiline sarıp mavi saçlarını

izbe bir uçurumdan boşluğa savururdun

köhne bir aşkın ardından


gözyaşlarını toprağa içirirdin

sevdanı göğe bağışlardın

en çok da solundan kanardın



topal bir imgenin içine düştüğünde çocuktun biliyorum

hüznünü kağıt’a dökerken tanıdım


sonra

yollarına çocuk cıvıltısı ek(l)erdi leylekler

bahar olurdu bakışların

can’a aşk değerdi



hatırlıyor musun?

başka üşümüştük yollar yâr’a çevrildiğinde


Barış Çiçek

Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış