Dualitenin Barışı şiiri - Çetin Örnek

Dualitenin Barışı

belli ki uzun müddettir el sürülmemiş
beyazı solgun irice bir defter
kadife bir bez parçasıyla nostaljisini okşuyor
itiraz etmediği güncellenme duygusunu hissediyorum
bakabilirsin sayfalarıma baştan sona
içimi dökerim
göstermem kederli yanımı
nemlendirmem gözlerini

'biri ışıklar içinde uyusun
diğerine allah rahmet etsin'

kitabın orta yerinden başlamıştı sanki
ürperticiydi-tuhaftı

dualitenin içinde körelmişti merakım
fi tarihi aşklarında neden di ikilem

kitabî pratiklerin parmağında alyans vardı
ruh eşinde göğe yükselen ip merdiven

iki güzel hatunu varmış büyükbabamın-anladım
yanılgıların doğru yansıması mıydı yüreğin aynasında

farketmezdi benim için ikisine de aynı değer de
büyükanne der severdim

ki onlar nikâhlı-kuma dememiş anlaşmış
farklılığı kabullenip birarada yaşamış

küçüğü ; gereği budur inancımın demiş tesettürü hak bilmiş/
diğeriyse özgürlüğüm önceliğim düşüncelerimle serbestim

büyükbabamın özenini ikisine de sevgisini
detay detay anlatıyordu sayfalar
ve büyükannelerimi yitirdiği o elim kazaya kadar

düşündüm nur ile ışık farkını
biri maddi biri ilahîydi

eh artık
inançlı nur içinde yatsın
özgürlüğü seveni işıklar içinde uyusun du
barış ve huzur ile

-bir daha açmamak üzre kapattım defteri-
Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış