Eylül şiiri - Sibel Gülistan

Eylül

Sen gidiyorsun
Ve takvim hep aynı yaprakta unutuyor kendini
Bir kaderin dönülmez bir saati
Geçilemeyen bir hudut biçiyorsun sözlerinle aramıza
Gidiyorsun
Kala kala
Adı değişen her şey geri dönmek istiyor
Hüznün tüm olasılıkları kaybolmuşken
Geri geliyor elem
Dökülen gözyaşlarıyla

Sen gidiyorsun
Bir adı daha yok bu gidişin
Icimde saklı bir kent keşfedip kaderine terk ediyorsun
Ve gidiyorsun
Adını ezber etmiş şu kısacık zamanın
Hatrını umursamadan kalbimin
Daha ellerinin ellerime tanışıklığı.
Daha derinlerinde gezinemediğimiz gözlerimiz
Ve öfkeni sarılamadığım tüm yaralı yanlarına siper ederek gidiyorsun

Gelmeyecek bir beklenen olmaya doğru hoyrat ve umarsızca, kaygısız ve saygısız..
Gidiyorsun sen
Ellerimde ellerini bırakıp
Yer ederek ömrüme öylece bir gitmek işte

Sabahına uyanılan günün hakkını umursamadan
Nefesini alarak bir ömürden
Işte öyle gömerek bile bile
Gidiyorsun...
Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış