Gammâzi

gülmeden dudaklarım

neden iğneli gamzeler doğuyor

doğusundan yüzümün


ömrüm yeli tam tam sesi oluyorken

saçlarım ki onlar gün savuruyor kalpten alıp

göğe


bir dağ olup elmacık kemiklerim

soluksuz gün gölgesine eğiliyor başım

-niçin-

harfsiz cümlelerim sevdiğim adam oldu düşünüyorum


kimseye zararım yok düşünürken

bir elim çenemde

bir elim üzüm bağı göğsümde

kalbimin üzerinde titrek ve inceyim


kınanmaktan korkmak yaşama beddua gibi geliyor

en inançlı halimle seviyorum

-seni-

-sizi-

en duakâr dilimle söylüyorum döndükçe dünyaya


gammazlıyorum ellerinizi

tırnaklarınızı

ki onlar bedenimde mühürdür benle gömülecek

-insan-

olduğumuzun işaretidir

beşerdir kıyısız alnımızda gezen çizgiler

şarlatandır üveyik kuşu sahipsiz başımızda

kalıntıları bırakır insan

kurumuş bir tükürük atıp kara taşlara


hatmettiğiniz

hatmettiğim acıların tutkuların özüdür


birlikte korkmadığımızın yumuşak karnı

yamanmış patlak yürekleridir oyuncakların


ben gammazlıyorum su içen ağzımı

utanmazlığımı


bana baktığınızda gözlerinizi gammazlıyorum

çocuk neşesiyle kıvrılan dudaklarınızı

-güldüğünüzde-

mutluluğunuzu içiyorum

servisiz gölge, yalnız bir mezar bencillik

bencilim


hâdsizliğimi

korkmayın

g a m m a z l a y ı n


ben iğneli gamzeleriyle bi dünyayım doğarken kendine batan...bb

Bahar Batıl

Yorumlar (2)