Kangren Bir Aşkta Sızı

Uzaklaştıkça yaklaşıyorum sana
Yaklaşsam kaybolacaksın
...

Kalbimin ağrısı ne zaman dinecek
Ne zaman son bulacak bu sonsuz acı?
Hayallerde kalan
Rüyalarıma hapsolmuş zamanla imkansızlaşan her şey
Yağmurun eskitemediği tenim
Ellerimi kör
Kalbimi dilsiz
Yollarımı öksüz bırakan bunca savaş..olanca keder..tonlarca veda..
Ve değişen, dönüşen ancak her zaman bir sızıya ulaşan biz...

Sana ulaşmadan ölürsem şiirlerimle mi gömüleceğim?
Ardımdan buruk bakmayacak mı koskoca ömrüm
Yalnızlaşan, yosunlaşan, derinleşen anılar
Peki ya acılar?...

Acıyorum buram buram sızım sızım
Sızlıyor kangrene varan yaralarım

Bu kadar acımasız olan kader mi?
Bu cani
Bu katilce ızdırap
Bu acımtrak yoksulluk ta derinimdeki
Şu koskoca dünyadaki milyarlarca yalnızlıktan
Sayılamayacak kadar çok elem
Anlatılamayacak kadar sonsuzluk içindeki bu kahır

Ölsem, azıcık ölsem
Kavuşur muyum beklediğim huzura?.............

Sibel Gülistan

Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış