Uşüyor Hüznüm

kucağıma oturmuş hüznüm

yavru bir kedi gibi sığındı ellerime

ıslanmış titrerken yağmur altında

taştı içimizden yalnızlığımız saçıldık kaldırımlara


titredim..o beni ısıttı

ağladı... ellerim başını okşadı

yandı kalbimizde deli bir özlem

taştı gözlerimizden çaresizlik savrulduk karanlıklara


mecalimiz terketti bizi akıp gitti sularda

bir kiyamet koptu kalakaldık ortada

üzerimize gelirken kocaman bir dalga

parçamıza yapıştı ecel gömüldük karanlık sulara


çekiştirip duruyor yakamı ölüm

direnemiyorum kayıyor ellerimden hüznüm

yalvararak soruyorum ecele dönüp

çok üşüyorum ne olur beni hüznümle gömün


gitmem gerek artık anladım zamanım doldu

sarıldım korkudan hüznüme gücüm kayboldu

batarken bir külçe gibi karanlık sulara

son sozüm çıktı dudaklarımdan sularda kayboldu...


Çok üşuyorum ne olur beni hüznümle gömün...

Yeter artık üşümesin yüreğim...



B.Sky

Menekşe Ulcay

Yorumlar (1)