Yüreğimin İyi Olma Mücadelesi

Ey yar !
İçimin yangınını söndürecek kadar gözyaşım yok
Bir de sen harlama ateşimi...

Bir türkü çalar kulaklarımın kıyısında
Her sözü adım adım götürür beni anılarıma...
Bir daha doğmayacak gibi
Gün batımında toprak olur güneşim.
An gelir
Sabahın ayazında üşümez de yüzüm,
Ağustos sıcağında sızlar kemiklerim...

Pişmanlıklarımı kolumun altına almış
Uzunca bir yolda tek başıma giderim,
Sen o türküyü açma hiç,
Dinledikçe vurulur,
Yine de ölmez yüreğim..

Biriken özlemim de intikam alır sanki benden
Bir tokat gibi vurur geçer ansızın
Bir deniz kıyısında,
Avuçlarımda o taşlar
Her özlemimde uzaklara fırlatırım
Gücüm yetmez
Her dalgada sallanırım
Yürek yetmez
İstanbul gibi,
Bir güler, bir ağlarım...

Gülerim,
Koşarım, yeşilin içinde düşlerim dans eder,
Bir çiçek açtığında balkonumda
Çocuklaşırım,
O renklere baktıkça heyecanlanır,
Gidenleri hatırlayınca
Hayat gibi zorlaşırım...
Gözyaşlarım ufacık bir hüznün nöbetini tutar gibi
Beliriverir ortalıkta...
Güçlüyüm de işte,
Yüreğimin iyi olma mücadelesi
Ele verir iplerimi...

Nurhan Gani

Yorumlar (1)
  • en zoru bu olsa gerek, yüreği iyi tutabilme mücadelesi

    ve şiir de bu mücadelenin baş kahramanlarından birisi..

    kaleminize, yüreğinize sağlık