Albert Camus'un Hayatı ve Eserleri

Albert Camus, Fransız yazar ve filozof.

Doğum tarihi ve yeri: 7 Kasım 1913, Dréan, Cezayir
Ölüm tarihi ve yeri: 4 Ocak 1960, Villeblevin, Fransa

1- Albert Camus'un Hayatı

7 Kasım 1913 de bir Fransız sömürgesi olan Mondovi kasabasında doğdu. Yoksul bir aileden gelen Camus'nün babası Alsaslı, annesi ise İspanyol'du. I. Dünya Savaşı sırasında, Camus 1914'te babasını kaybettiğinde , annesi evlerde hizmetçilik yaparak oğlunu okutmaya çalıştı. Fakat Camus, daha bağımsız bir hayat sürebilmek için evinden ayrıldı. 1923'te liseye, ardından da Cezayir Üniversitesi'ne kabul edilen yazarın, üniversite eğitimi sırasında sağlığı bozuldu ve 1930'da vereme yakalandı. Hastalığı yüzünden üniversite takımının kaleciliğini bırakmak zorunda kalan Camus, bundan sonra çeşitli işlerde çalışmaya başladı, felsefe eğitimini ancak 1936'da tamamlayabildi.

Camus 1934'te Fransız Komünist Partisi'ne katıldı. Üç yıl sonra, Troçkist suçlamasıyla partiden atıldı. Camus 1934'te Simone Hie'yle evlendi fakat Simone bir morfin bağımlısıydı ve Camus'yle evlilikleri, Simone'nun sadakatsizliğine bağlı olarak son buldu. Camus 1935'te "İşçinin Tiyatrosu"nu (Théâtre du Travail) kurdu ancak tiyatro 1939'da kapandı. Aynı yıl, Camus verem hastası olduğundan Fransa ordusuna kabul edilmedi. 1940 yılında Paris-Soir dergisi için çalışmaya başladı. II. Dünya Savaşı'nın henüz "Tuhaf Savaş" olarak adlandırılan ilk zamanlarında bir pasifist olarak kaldı. Bu tutumu Paris'in Alman ordusu tarafından işgali ve 1941'de, komünist gazeteci Gabriel Péri'nin gözleri önünde idam edilmesiyle değişti ve onun da başkaldırmasına neden oldu. Paris-Soir ekibiyle Bordeaux'ya giderek aynı yıl ilk kitapları olan "Yabancı" ve "Sisifos Söyleni"ni tamamladı. Camus, Bordeaux'yu 1942'de terk edip Cezayir'in Oran şehrine gitti ardından Paris'e döndü.

II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası'na karşı oluşmuş Fransız Direnişi'ne katıldı ve bu direnişin bir parçası olarak "Combat" adında bir gazete yayımlamaya başladı. 1943'te gazetenin editörü olan Camus , 1947'de "Combat" ticari bir gazete olunca buradan ayrıldı. Jean-Paul Sartre ile tanışması burada gerçekleşmiştir. Camus Savaştan sonra, Sartre ve Beauvoir gibi kişilerin buluştuğu Boulevard Saint-Germain'deki Café de Flore'u ziyaret etmeye başladı.

O yıllarda, aynı zamanda Amerika'yı turlayarak Fransız varoluşçuluğu hakkında dersler verdi. Politik olarak sol görüşlere yatkın olmasına rağmen komünizme karşı çıkması, ona komünist partilerde arkadaş kazandırmadığı gibi Sartre'dan da uzaklaştırdı. 1949'da vereminin tekrarlaması yüzünden iki yıl inzivaya çekilerek "Başkaldıran İnsan"ı yayımladı.

Camus, 1949'da vereminin tekrarlaması yüzünden iki yıl inzivaya çekildi ve "Başkaldıran İnsan"ı yayımladı. Kitap, Fransa'daki birçok sol görüşe sahip arkadaşı ve özellikle de Sartre tarafından hoş karşılanmadı ve Camus Sartre'la bütünüyle yollarını ayırdı. Kitabının tatsız yorumlarla karşılanması Camus'u kitap yazmaktan tiyatro oyunları çevirmeye itti. 1950'lerde kendini insan haklarına adasa da Camus 1952'de Birleşmiş Milletler, Francisco Franco diktatörlüğündeki İspanya'yı üye olarak kabul edince UNESCO'daki çalışmalarını durdurdu ve kurumdan ayrıldı. Ayaklanmalarda insan dışı bir sertlik kullanan Sovyet metotlarını eleştirerek Pasifistliğini koruyan Camus, idam cezasına karşı savaşını sürdürdü.

1954'te Cezayir Bağımsızlık Savaşı başladığında, Camus kendini ahlaki bir ikilem içinde buldu. Yazar 1955 ve 1956 yıllarında Fransız "L'Express" dergisinde yazdı. 1957 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandı. Nobel ödülünden sonra büsbütün genişleyen ünü, onu XX. yüzyıl dünya edebiyatının başköşesine yerleştirdi. 4 Ocak 1960'ta, Sens yakınlarındaki küçük Villeblevin kasabasında "Le Grand Fossard" isimli bir yerde geçirdiği trafik kazası sonucu Albet Camus hayatını kaybetti.

2-Albert Camus'un Edebi Kişiliği

Yazarın felsefeye en büyük katkısı, insanların ne berraklık ne de anlam sunan dünyada bunları aramalarının sonucu olarak oluşan "absürt" fikridir. Filozof bu felsefesini "Sisifos Soyleni"de açıklayıp "Yabancı" ve "Veba" gibi romanlarında da işlemiştir. Yazar makalelerinde okuyanı (dualizmle) mutluluk ve keder, yaşam ve ölüm, karanlık ve aydınlıkla tanıştırmıştır.

3- Albert Camus'un Eserleri

• Roman:

  • Mutlu Ölüm (La mon mort heureuse 1970, 1973, 1995).

• Oyun:

  • L’Etat de siege (1948; Sıkıyönetim),
  • Dogrular (Les Justes 1950).

• Sahne uyarlaması:

  • La Devotion a la Croix (1953; Calderon’un oyunundan; Haça Bağlılık),
  • Un Cas intereessant (1955; Dino Buzzati’nin yapıtından; Klinik Bir Olay).

• Deneme ve makale:

  • Bir Alman Dosta Mektuplar (Lettres a un ami allemand, 1945),
  • Yaz (L’Ete 1954),
  • A. Koestler ile birlikte; İdam, 1972/Ölüm Cezası Üzerine Düşünceler, 1986 (La Peine Capital).

• Günlük:

  • Camets: Mai 1935-Fevrier 1942 (1962; Defterler: Mayıs 1935-Şubat 1942),
  • Carnets: Janvier 1942-Mars 1951 (1964; Defterler: Ocak 1942-Mart 1951).
  • Carnets: Avril 1951-Decembre 1959 (1966; Defterler: Nisan 1951-Aralık 1959).