Topluluktan taze mısralar — dakikalar önce yayımlandı
Oturma odamızda
ay ışığında..
sen ettin gülüm ben şiirim dizelerinin ucunda
Bu şiir; mesafelerin ayıramadığı, sessizce büyüyen derin bir özlemin ve imkansızlıklara meydan okuyan asil bir bağlılığın hikayesidir. Kalbinde saklı bir yangın taşıyan, sevdiğini bir dua gibi bekleyen ve ne olursa olsun vazgeçmeyen tüm fedakar yüreklere ithaf edilmiştir.
Her nesne biraz geçmiş, her suskunluk söylenmemiş bir cümledir. Belki insan, kendini bulmak için önce aynadaki yüzünü kaybetmelidir. Çünkü bazen çıkılması gereken yer bir oda değil, insanın kendisidir...
şiirin konusu bekleyiş özlem gidiş de tam değil, dönüş de yok. Yani kişi ne düzgünce veda etti, ne de tamamen çekip gitti. Belirsizlikte bıraktı. Bir gün gelecekmiş gibi hissediyorsun ama gelmiyor.
Ah ile vah ile geçirdim ömrü
Rap diye rap rap.
Esirin,güzelim...
Bazı insanlar kalpten gitmez; sadece onlara giden yol kapanır.
Öykü ve deneme — topluluktan yeni metinler
Editörlerden uzun soluklu okumalar
Türk edebiyatının kurucu kalemleri
„Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür…”
„İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.”
„Üçüncü dünya savaşı olursa, sen de çık gel bana.”
„Her şey akar — su, tarih, yıldız, insan…”
„Aşk evlere doldu, evler taşkın nehir.”
„Ben sana mecburum, bilemezsin.”
Günün sözü, öne çıkan üyeler ve tarihte bugün
“Yazmak, düşüncenin en saf halidir; kelimeler sessizliği biçimlendirir.”
Şu an konuşulanlar
Edebiyatla editörlerinin seçimi
Şehrin en eski sokağında, tozlu rafları ve sararmış sayfalarıyla bir kitapçı vardı. Kimse bilmezdi onun sırrını; raflardan çekilen her kitap, okuyucunun hayatından bir sahneyi de beraberinde götürürdü.
Şiirlerinizi, hikayelerinizi ve düşüncelerinizi milyonlarca okuyucuyla paylaşın.