Topluluktan taze mısralar — dakikalar önce yayımlandı
Zaman geçtikçe olanı biteni şimdi daha iyi anlayabiliyorum.
Şiirin konusu:Kitaplar sana dünyayı gösterir, sevgi ise o dünyada nasıl duracağını öğretir. Biri akıl, biri kalp. Biri sorar, diğeri sarılır.
Bazı insanlar hayatımıza girmez… İçimize yerleşir. Ve ne kadar zaman geçerse geçsin, kalbin bir köşesinde hep aynı yerde kalır.
La mevcude illallah...
Kent susar, içimiz eksilir. Bu şiir, kırık bir kentin balkonlarından bakarken yazıldı. Saat kulesinde susan güvercinler vardı. Ve söylenemeyen bir son cümle. Bu şiir, o eksilmenin sesidir.
Nokta koyamadım, virgül bıraktım sahipsiz; Araf’ta kaldım, zaman durdu…
Toplumsal hegemonyalara karşı bir manifesto
Bazen tek bir bakış, geçen bütün yıllardan da katedilen bütün yollardan da daha kalıcıdır. Aklın en fırtınalı anında bile sığınılan o iz hiç silinmedi...
Öykü ve deneme — topluluktan yeni metinler
Editörlerden uzun soluklu okumalar
Türk edebiyatının kurucu kalemleri
„Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür…”
„İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.”
„Üçüncü dünya savaşı olursa, sen de çık gel bana.”
„Her şey akar — su, tarih, yıldız, insan…”
„Aşk evlere doldu, evler taşkın nehir.”
„Ben sana mecburum, bilemezsin.”
Günün sözü, öne çıkan üyeler ve tarihte bugün
“Yazmak, düşüncenin en saf halidir; kelimeler sessizliği biçimlendirir.”
Şu an konuşulanlar
Edebiyatla editörlerinin seçimi
Şehrin en eski sokağında, tozlu rafları ve sararmış sayfalarıyla bir kitapçı vardı. Kimse bilmezdi onun sırrını; raflardan çekilen her kitap, okuyucunun hayatından bir sahneyi de beraberinde götürürdü.
Şiirlerinizi, hikayelerinizi ve düşüncelerinizi milyonlarca okuyucuyla paylaşın.