Topluluktan taze mısralar — dakikalar önce yayımlandı
İnsanın bütün yorgunluğu, eksikliği ve mahcubiyetiyle Rabbine sığınışını anlatan bir niyaz. Karanlığın içinde bile umudu Allah’ın lütuf ve rahmetinde arayan bir kulun iç döküşü.
Şiir toplumsal eşitsizlikleri, bireysel farklılıkları ve hayatın anlamsız görünen karmaşasını anlatıp sonunda "asıl mesele yaşamak" diyor
Ah ile vah ile geçirdim ömrü
Rap diye rap rap.
Esirin,güzelim...
Bazı insanlar kalpten gitmez; sadece onlara giden yol kapanır.
Bağzı insanlar gider ama yoklukları hayatımızda kendilerinden daha fazla yer kaplar
Sanki acı çekmek için sevmişim seni.
Düştüğün yerden kalkmak zor O yüzden hep uçardım ben Kanatlarım yoruldu Ben yoruldum Gökyüzü yoruldu Seni beklerken
Bir gidişin ardından değil, söylenmemiş bir elvedanın içinde kalmanın hikâyesi. Sevdiği insan gider; geriye yarım bir cümle, suskun bir şehir ve tamamlanmayı bekleyen bir kırgınlık bırakır.
diyorum ki yok sevgili hala yoksun o taş duvarda
Bir gün bu şehir hatırlayacak bizi
Öykü ve deneme — topluluktan yeni metinler
Editörlerden uzun soluklu okumalar
Türk edebiyatının kurucu kalemleri
„Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür…”
„İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.”
„Üçüncü dünya savaşı olursa, sen de çık gel bana.”
„Her şey akar — su, tarih, yıldız, insan…”
„Aşk evlere doldu, evler taşkın nehir.”
„Ben sana mecburum, bilemezsin.”
Günün sözü, öne çıkan üyeler ve tarihte bugün
“Yazmak, düşüncenin en saf halidir; kelimeler sessizliği biçimlendirir.”
Şu an konuşulanlar
Edebiyatla editörlerinin seçimi
Şehrin en eski sokağında, tozlu rafları ve sararmış sayfalarıyla bir kitapçı vardı. Kimse bilmezdi onun sırrını; raflardan çekilen her kitap, okuyucunun hayatından bir sahneyi de beraberinde götürürdü.
Şiirlerinizi, hikayelerinizi ve düşüncelerinizi milyonlarca okuyucuyla paylaşın.