Topluluktan taze mısralar — dakikalar önce yayımlandı
Bağzı insanlar gider ama yoklukları hayatımızda kendilerinden daha fazla yer kaplar
Sanki acı çekmek için sevmişim seni.
Şiir, insanın kendi zihninde yaşadığı içsel çatışmaları ve zamanın ruhunda bıraktığı paslı izleri anlatırken; zamanla ve doğanın/hayatın kendi akışıyla bu acıların dineceğine dair sessiz bir beklentiyi dile getiriyor.
Düştüğün yerden kalkmak zor O yüzden hep uçardım ben Kanatlarım yoruldu Ben yoruldum Gökyüzü yoruldu Seni beklerken
Konusu şiirimde ayrılık sonrası bir özlemi anlatıyor gelmesini umut ediyor YouTube kanalımda mevcut müzik pop tarzında oluşturulmuştur.
Bir gidişin ardından değil, söylenmemiş bir elvedanın içinde kalmanın hikâyesi. Sevdiği insan gider; geriye yarım bir cümle, suskun bir şehir ve tamamlanmayı bekleyen bir kırgınlık bırakır.
diyorum ki yok sevgili hala yoksun o taş duvarda
Bir gün bu şehir hatırlayacak bizi
Arada bir şiir yaz bana
"Sen bu hayatı yenmedin belki, ama dimdik durdun içinde"
Öykü ve deneme — topluluktan yeni metinler
Editörlerden uzun soluklu okumalar
Türk edebiyatının kurucu kalemleri
„Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür…”
„İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.”
„Üçüncü dünya savaşı olursa, sen de çık gel bana.”
„Her şey akar — su, tarih, yıldız, insan…”
„Aşk evlere doldu, evler taşkın nehir.”
„Ben sana mecburum, bilemezsin.”
Günün sözü, öne çıkan üyeler ve tarihte bugün
“Yazmak, düşüncenin en saf halidir; kelimeler sessizliği biçimlendirir.”
Şu an konuşulanlar
Edebiyatla editörlerinin seçimi
Şehrin en eski sokağında, tozlu rafları ve sararmış sayfalarıyla bir kitapçı vardı. Kimse bilmezdi onun sırrını; raflardan çekilen her kitap, okuyucunun hayatından bir sahneyi de beraberinde götürürdü.
Şiirlerinizi, hikayelerinizi ve düşüncelerinizi milyonlarca okuyucuyla paylaşın.