Son Kitapçı
Şehrin en eski sokağında, tozlu rafları ve sararmış sayfalarıyla bir kitapçı vardı. Kimse bilmezdi onun sırrını; raflardan çekilen her kitap, okuyucunun hayatından bir sahneyi de beraberinde götürürdü.
Topluluktan taze mısralar — dakikalar önce yayımlandı
Gönüller dostuna kurbandır.
Bazı sabahlar vardır; güneş doğmaz, sevdiğinin kokusu doğar içimize.
masalın sonu güzel bitsin diye..
Zaman geçtikçe olanı biteni şimdi daha iyi anlayabiliyorum.
Şiirin konusu:Kitaplar sana dünyayı gösterir, sevgi ise o dünyada nasıl duracağını öğretir. Biri akıl, biri kalp. Biri sorar, diğeri sarılır.
La mevcude illallah...
Kent susar, içimiz eksilir. Bu şiir, kırık bir kentin balkonlarından bakarken yazıldı. Saat kulesinde susan güvercinler vardı. Ve söylenemeyen bir son cümle. Bu şiir, o eksilmenin sesidir.
Nokta koyamadım, virgül bıraktım sahipsiz; Araf’ta kaldım, zaman durdu…
Toplumsal hegemonyalara karşı bir manifesto
Öykü ve deneme — topluluktan yeni metinler
Editörlerden uzun soluklu okumalar
Türk edebiyatının kurucu kalemleri
Günün sözü, öne çıkan üyeler ve tarihte bugün
“Yazmak, düşüncenin en saf halidir; kelimeler sessizliği biçimlendirir.”
Şu an konuşulanlar
Edebiyatla editörlerinin seçimi
Şehrin en eski sokağında, tozlu rafları ve sararmış sayfalarıyla bir kitapçı vardı. Kimse bilmezdi onun sırrını; raflardan çekilen her kitap, okuyucunun hayatından bir sahneyi de beraberinde götürürdü.
Şiirlerinizi, hikayelerinizi ve düşüncelerinizi milyonlarca okuyucuyla paylaşın.