Abanoz Renkli Ayrılık

zaman hileli zarlar atarken

abanoz renkli tenime

ayrılığı sinsice yemler gece

gün geçmez ki büyür hayvanca

kör karanlığında sayısız boğuşmalar

öldüm, öldürüldüm kaç defa

ellerimde koyu yalnızlığın hırçınlığıyla

kaç tırmık attım yüzünün meymenetsizliğine

ruhunda kaç cizik var?

bir kuğu kanadı olmak istedim sadece

ya da pamuktan bir prenses

parmak uçlarında sızlayan his

sevginin atlasında fethetmek tüm şehirleri

senin gökyüzüne tutunmak.

her teselli sana kulaç atıyor dalgalı bir okyanusta

çivit renkli yorgunluk çöküyor akşamlarıma

saçlarım terk ediyor iyotu

gözlerim alev topu bir hışımla büyüyor

sen çöle dönüyorsun

büyüdükçe büyüyor bebeklerim susuzluğa yanıyor

çekip al ya kendini ya da beni.