Acilin Önü

Sen yokken çok yavaş geçiyor gün

Hiç bir karınca yuvasından çıkmıyor

Papatyalar açmıyor, toprak küskün

Arap kızı camdan bakmıyor

Gözleri dolu dolu gökyüzünün

Bir türlü ağlayamıyor

Güneşte yas, bulutlarda hüzün

Böcü börtü annesiz

Kırlarda kuzular zıplamıyor

Kediler kimsesiz

O narin ellerinde değil kalem

Defter iki büklüm

Çiçeksiz, meyvesiz badem

Aytepe'de ay yok, rengi yok gecenin

Aydın karanlık

Bitmiyor yokuşu hastanenin

Acilin önünde yalnızlık