Acıtmaz Beni Yalnızlık

hazan okşayan kara kışın isyan ellerinde

nice zehir zemberek zemheriler bilirim

aldırmam senden önce de

yüzüm böyle kar yanığı

ellerim ayazdı,

senden önce de üşürdüm böyle hep

seninse üşüyecek ellerinde

yine kar çiçekleri

korku barınmaz arzularımın kıyısında

efsunlu bir yanardağ savrulurken gözlerimden

şimdi yaralı bir kuş feryadı ki

yüreğimin gurbetinde

merhametsiz vakitler bilirim rüyasız

sandığın kadar acıtmaz beni yalnızlık

solgun bir masalın ışıltısı avuntun

söylenmemiş bir şarkının tılsımı

şifasız sular bilirim yağmurun gölgesinde

ölümü sızlatan hıçkırıklarla suskun

tükenmiş kıvılcımlarla avare yangın

ömrün en tenhasından geçerim bir başıma

tanıdığın kadar acıtmaz beni yalnızlık.