Acıya Güllerini Sardım
ne yarım kalan aşkın
nede tamamına eser kalmadan
çalan çan sesi bizimdi
ferman yazan padişahın
bak
kolum uzun ellerim kısa
sana ulaşılmıyorsa bu bezirgah saltanatında
sen bir gülerken adımı at
önce seyret gökyüzünü
endamın var mı yok mu
bak
sonra denizde yüzen ol
bir kerede olsada dalgalarla yüzleş
kulaç atmayı öğrenirsin
yol uzunsa nehirin akışı hızlı akar
bu şehirde
köpek sesi müzik sesine karışırsa
ya karanlık var
yada uğursuzluğun suları durulmuyor
git yavrum yolun acık olsun
acılarına hüzün sürmesin
gülsün gönüller
ciğerpare yürekler y/anarken
acıtan gönlüm hep sende k/aldı
bekleyen güne karışır duygular
nehirden denizlere akarız
eseriz poyrazlara s/allanırız
ateşin gülüşlerine y/anarız
feryadımızla akarız sellere
sabırla
yürekler acısı sevdaya dönüşür
günler şen ola gönüller sultan
sevdan daha büyümeden
sen gidersen el olur
umuda yol kalmayınca
yüreğim soğur baharınla
fırtınalar kopar ateş savrulur
acıya güller sardım
gönül çicekleri şen ola...
diyarımda bayram olur
bu şehirde sokaklara kalırsan
yürürken kaldırımlı yollar uzar gider
acıya günleri sardım
sabaha...
24*12*11* Karataş