Açtığın Yara

Namluya sürülmüş fişekler gibi

Surlarımı aştı açtığın yara

Uçuruma yargısız sürükler gibi

Derine işledi açtığın yara

En çok sevdiğime pişmanım seni

Zehirli sözlerin öldürür beni

Neyleyim naçarım çürütür teni

Akmaya başladı açtığın yara

Sönerken ruhumda hayalim düşüm

Çırpınır kafeste çaresiz kuşum

Vuslatı olmayan yola düşmüşüm

Ocak ’sız haşladı açtığın yara

Kör değildim ama görmedi gözüm

Gamzene düşeli gülmedi yüzüm

Hazana çevirdi gelmedi yazım

Sevdamı boşladı açtığın yara

Sırattan nicedir ettiğin zulüm

Haritaya döndü sevdiğin yüzüm

Neyleyim evrildin geçmiyor nazım

Eceli hoşladı açtığın yara

Vuslat fermanını sen karaladın

Merhamet etmedin hep yaraladın

Sarsılmazdım yıktın çok paraladın

Sırtımı tuşladı açtığın yara

Bütün bu hallerim senin eserin

Aguya denk geldi senin Kevser’in

Sebepsiz sırtıma vurdu keserin

Ezeli düşledi açtığın yara

Her anı tutuklu günlerim oldun

Bahtımı bağlayan iplerim oldun

İsyana sürülmüş sözlerim oldun

Aşkımı suçladı açtığın yara

Hasretin uzayan ovası sensin

her şeyi bilirim havası sensin

Yalanın dolanın ustası sensin

Edebi özledi açtığın yara

Kavgalı zamanlar dil pervasızdı

Sırrımız aşikar dilde sakızdı

Burama gelmişti doksan dokuzdu

Nihayet yüzledi açtığın yara

Celal Şahbaz (yorgunkalem)

31 ocak 2024

Naçizane dizelerimizi, güne layık gören, seçki kuruluna ve emeği geçenlere, teşekkür ederim saygılarımla...