Acuzenin Fânusunda Zaman
Doğduk gözünaydın öldük rahmetine Hakk'ın
Başı sonu iki nokta ömür diye lütfedilen zamanın
Altınlar ver keseyle kurbanlar ada istersen
Getirmek mümkün mü dersin
Bir nefeslik anı eski yerine
Unutsak
Dünden yarından gönlümüze gam gussa
Ne kadar suyu çıkmış kokuşmuş posa
Bilsek
Ömrün nihayet yerini bir an
Koşar adım her dosta her dargınla barışa
Her çarptığımız kapıyı çalarak yeniden usulca
Sarıp sarmaş olmaya her yâr ve yaren ile
Kibir ve gururdan azâde
Hatırlasak
Ölümlü dünya ölümlü insan
Ne varsa senden benden hasımdan
Kalkış saatinde siren
Ve hazırlıklar var sen görmeden
Ya cenaze işleri ya eş arkadaş
Varsa evden birileri
Bir beyaz kefen o da boyunca
Gömülürken sade toprağın sırdaş
Ve şimdi durma
Her saat senin sev sevil coş
Çocuk ol çocukla yaşlısıyla ihtiyar
Oyalamasın çalmasın ellerinden mutlulukları
Zaman denen canavar
Her güzel ve güzelliğin avcısı
İyiye düşman masallardaki cadı
Büyücü acuzenin fanusunda
Efsunlanmış gibi çoğumuz
Gaflete düşer karanlıklarda
Boğuluruz
Hiç yokmuşcasına mazi hep kalacakmış gibi ati
Hem uğraşta hem oynaşta dur
Seven gönüller için
Yaş hep" on dokuz" dur