Ada Vapuru Gibi Olurdu Masam

Ada vapuru gibi olurdu masam;

Bir yanda çiçekçi Madam Marika ve eşi Yorgo,

Karşımda meyhaneci Aleko,

Bir yanımda Balıkçı Hüseyin'le udu

Ve bir de sen vardın, masamın çiçeği gibi,

Yanıbaşımda oturur,

Bütün gece tek bir kadeh içerdin,

Başını omzuma dayar, gözlerini kapatır,

Sanki kendinden geçerdin...

Hep, açık-saçık fıkralar anlatırdı Marika

Ve sonunda Rum şuhluğuyla bir kahkaha atardı.

Hiç oralı olmazdı Yorgo, durmadan atıştırırdı,

Onu ancak iki şişe 'papazkarası' yatıştırırdı.

Aleko'nun rakı bardağı hep dolu dururdu,

Arada mezeleri tazeler,

Sonra karşıma otururdu

Ve armonikasıyla

Ya bir 'Fehmi Ege' tangosu

Ya da bir 'sirtaki' çalardı;

Ne düşünürdü bilmem ama

Çalarken hep gözleri dolardı.

Hüseyin'e 'Balıkçı' derlerdi ama

Udu, oltasından çok daha hünerliydi;

Hep üçüncü kadehte alıp eline

Mutlaka 'Selâhattin Pınar'dan başlardı;

'Ud ağlar mı' demeyin, udu ağlatırdı...

İşte, o zaman, şöyle bir dikilerek Yorgo

Osmanlı'dan kalma sesiyle

Ve hafif bir 'Adalı Rum' şivesiyle

Başladı mı, susardı tüm Ada, hattâ deniz;

'Bir bahâr akşamı rastladım size,

Sevinçli bir telâş içindeydiniz.

Uzaktan bakınca gözlerinize

Neden başınızı öne eğdiniz? '

Seninle geçen o yaz, her akşam

Yemek üstüne içilen köpüklü kahve misâli

'Ada Vapuru' keyfindeydi masam...

Ah! ...Keşke hiç hatırlamasam...

Güz başlarıydı,

Bir sabah uyandığımda

Sanki vurgun yemiş gibiydi bütün Ada...

Çamlar boynunu bükmüş,

Dil, benden yüzünü gizler gibiydi utancından.

Marika'nın vitrininde sadece siyah güller vardı,

Yorgo henüz uyanmamış,

Aleko dükkânı açmamıştı.

Deniz, sanki başını taştan taşa vuruyordu,

Hüseyin'in teknesi, çaresiz

Sallanıp duruyordu.

Anladım; Ada öksüz, masam çiçeksiz kalmıştı,

..........Sen, gitmiştin...

Ben, o akşam

Ada Vapurumun cankurtaran sandalı gibi

Evimde kurdum masamı.

Ne Marika'nın kahkahalarını dinlemeyi,

Ne Hüseyin'in udu eşliğinde inlemeyi

Gözüm kesmemişti.

Kadehime rakı diye seni doldurdum,

Rakıma, su diye seni ekledim

Ve sen diye götürdüm kadehi dudaklarıma

Doldurup doldurup seni içtim sabaha kadar;

İçime ecelim gibi aktın.

Sabaha kadar durmadan haykırdım adını

Ve o bed sesimle mırıldandım;

'Nereden sevdim ah! Ben o zâlim kadını,

Bana zehretti hayatın tadını...'

Yıllar, yıllar geçti aradan;

Yorgo'nun vefatından sonra

Madam Marika, içine kapanmış,

Aleko, dükkânı kapatıp Ada'dan gitmişti

Yolsuz kalan Hüseyin,

Önce teknesini, sonunda udunu da satmıştı;

'Ada Vapurum' batmıştı....

Ben, şimdi

Yaz-kış, sabah-akşam demeden

Hep sahilde dolaşıyorum.

Çakıl taşlarıyla, yosunlarla konuşup

Bıkmadan, usanmadan tekrar tekrar

O yazın anılarını yaşıyorum.

Martılara, karabataklara,

Uzak sahillerden gelen dalgalara rüzgâra

Halâ,ümitle seni soruyorum.

Ve Yorgo'nun sesini taklide çalışıp

Bir şarkı tutturdum, gidiyorum.

Bu kez, bestekâr farklı, ama makam yine 'hüzün'

(Zaten, şarkıların hüznü Ada vapurundan hiç inmedi.)

'Yine bu yıl, Ada sensiz içime hiç sinmedi,

Dilde yalnız dolaştım hep, gözyaşlarım dinmedi...'

Oysa, bir zamanlar

Ada Vapuru gibi olurdu masam,

Keşke, hiç hatırlamasam...

(2008)