Adalet Mülkün Temelidir

Dert eklendi yüreğe, söndü ocaklar başta

Gözyaşlarımız dinmez, yaralı Soma yasta

Bedenler kömür oldu, madenciler naaşta

Hesap kaldı mahşere, ağıtlar susmaz arşta

Yazacak ne kaldı ki, köreldi kalem yazmaz

Analar feryat eder, buna yürek dayanmaz...

Madencinin tek derdi, helalinden ekmekti

Verdiği mücadele, alın teri emekti

Asgari verilen aş, tencerede yemekti

Buna da şükür deyip, Allah'a hamd demekti

Tek kaşıkla verdiler, tek kepçeyle aldılar

Kul hakkı yemediler, ne güzel de sardılar...

Ezildi hep fukara, isyan eden kaldı boş

Haksızlığı kabullen, kalma geri sende koş

Hak hukuk var diyenler, yanımızda başıboş

''Adalet mülkün temelidir'' nede güzel hoş

Kalmadı bak tasamız, devlet zeval görmesin

Kimin hakkı kalmış ki, kimse boşa sövmesin...

Adalet bu dediler, yaralara tuz ektiler

Suçluları buldular, bak hesaba çektiler

Kapanır artık yara, gündeme su serptiler

Duvar bile ördüler, suçu örtbas ettiler

Sıkıntı giderildi, gözyaşları silindi

Sarıldı kara kefen, onlar şehit bilindi...

19.05 2014