Adam Olmadım

soğuk bir kışgünüydü doğdum anamdan..!

daha ilk günden belliydi adam olmayacağım,

bir,iki üç derken,hâlâ anamın kucağındayım,

bu kadar da olurmu bee.

nerdeyse hayatı yarıladı akranlarım.

neyse uzatmayalım..

üç deyince yürümüşüm,

beni ayakta görenler,

neredeyse askerden geldi diyeceklerdi,

maaşallah tosun paşa.

çıplak ayaklarla dolanıyordum.

yoktu o zamanlar,babam ufak bir memur,

ekmeği bulamayan ,ayakkabıyı nasıl bulsun.

ufak ama namuslu,

hile hurda bilmeyen

mert'mii mert.

-sıcacıktı elleri, üşümezdi yüreğim

-onun dürüstlüğüydü benim sevgi nedenim

birazda şans olacak..!

el çocuğu muşmula yer

bende hergün fırça yerdim,

ayıptır söylemesi,

beş yaşına bastığımda

tarkanın fedaisi gibiydim.

yaramazdım,hırçındım..

ama gammaz değildim.

bahçelerden elma ayva aşırırlardı.

ben korkardım.

tabi bana da sus payını verirlerdi

haksızlık etmeyim şimdi.

-annemde artık çaresizdi bitkindi

-bıktı benden usandı artık illallah dedi,

-beni asla namerde muhtaç etmedi.

okul çağım başlamıştı..'

kalem yok,kâğıt yok,silgi yok,

birtek okul vardı sözüm ona;

arkadaşlardan arta kalan kalemlerle yazardım,

arkasına bir telek,büyütürdüm kalemi.

derkeenn..

kör topal ilk olulu bitirmiştim.

zavallı anam,azmı çekti benden..

saçını süpürge ettide,

yaranamadı yinede.

orta okula başlamıştım

kafaya koymuştum okumayacaktım.

bir iş bulup çalışacaktım.

siz hiç yokluk gördünüzmü..?.

bir zeytini sekize,

bir yumurtayı dörde böldünüzmü..?.

hiç yaşarken öldünüzmü..?.

terzi çıraklığına başlamıştım..'

ne güzel gidiyordu işler,

tam yoluna girdi derken..!

yolda bulduğum açılmamış,

bir paket gelincik

kanıma girdi.

artık sigarada içiyordum..

sanki matafmış gibi.

çocukluk işte sigara içen herkesi

adam sanıyordum,

öyle değilmiş maalesef.

felek işte bırakırmı ,yapıştı bir kez..!

çalışırken zar zor orta okulu da bitirmiştim,

artık birşeyler yapmanın zamanı gelmişti,

büyük şehre gitmeye karar verdim.

bir maazeret bulup

,ankara'ya bir akrabamın yanına çalışmaya başladım.

iş yerinde yatıyor kalkıyordum.

gel zaman git zaman..

terslikler gene başladı,

ihtilal oldu,haydaaa..

TAM SIRASIYDI,

onu yapma,bunu yapma,

ordan geçme burdan geçme,

bırakın be kardeşim..diyecektimki;

kendimden geçmişim.

-çocuk yaşta düştüm gurbet ellere

-benzemedi kaerim hiç kimselere,

-geri döndüm anam baba evine;

-çaresizce boyun büktüm zalim kadere.

bütün emeklerim boşaydı..

filmi başa sarmak zorunda kaldım..

yerim belliydi artık

geldiğim yere geri dönmüştüm.

belkide bir günde on kez ölmüştüm.

tilki dönmüştü kürkçü dükânına.. geri..

ne fayda ..

ye kürküm ye diyemedin birtürlü.

velhasılı..!

yaşarken her boyaya girdim,

herşey gördüm,herşey oldum,

bir adam olamadım;

hep çaresizlik içinde yıprandım.

anlayacağınız bir türlü..

adam olmadım.

duyguların şairi boyabat.lı

-28-ocak-2012--17:22.