Adamakıllı Sevdim

Sevdim;

Adamakıllı sevdim.

Yüreğimin üzerinden ırmaklar geçercesine,

Su gibi bir aşkı gözlerinden içercesine,

İçimdeki yangına gömlekler biçercesine.

Söze gerek yoktu,

Bir bakışın en acıtan yerini seçercesine.

Sevdim;

Aklımdan çıkarmadım bir an olsun yüzünü,

Tüm dillerde ezberledim yemin sözünü.

Göğsümde taşıdığım bir kafes değildi;

Unutulmuş ne varsa,

Ne varsa aşktan yana,

Sanki bir tek ona, ona eğildi.

Sevdim;

Adamakıllı sevdim.

Yağmur oldum toprağına.

Kuraktı, karanlıktı , ıraktı,

Koşar adım aştım geceleri bu yüzden.

Bu yüzden umutla selamladım her sabahı.

Sevmek bir dilim ekmek, bir bardak çaydı belki ;

Gelir diye beklediğim masada,

Demlendirdim huzuru onun için her gün.

Zamansızdı,

Yarınsızdı,

İmkansızdı.

Yine de sevdim,

Adamakıllı sevdim.

Çünkü, kalbime bir tek o sızdı.