Adana'da Yarına

haziranda esmer tenli çocuklar

Adana'da kanalın sularında

inci bakışlı dişleri

yanımdaydın lâl duruşunla

sırf bakışıma

güneş çaresiz oyalanırken

camında arabanın

yavaş yavaş susadı kanıma

sensizliğimin öğle sonları

tam iki kez yağmur istedi canım

düz damlı evlerin

demir parmaklıklı pencerelerinde olmak

sen yola bakmaya mahkum

ben senin yola bakarak

ne düşündüğüne bakmaya

kulağının üstündeki saç terlerine

yapışmış deri ipli küpelerine

pamuk pamuk açılan avuçlarına

çalı kuşun olayım senin

yerinde durmazın

haziran sarısı eşkiya kederin...

Adana'da Kıyıboyu Caddesi tenha

bir kirpiklerinin şehveti işlek

bir de siyah donlu çocukların

yarına umarsız esmer neşesi

arabesk bir endülüs sızıyor

turunç yapraklarını süzüşümden

bir yolu beraber efsunlayarak

açılmak haziran yıkılışlarına

sonumuz son değil bizim

halimiz hal

festival yanaklım

yüreğimdeki son ağrıya hazırla

bana ilk gülüşünü...