Adem'in Havvası
Meleklerin suretinden bir suret verilmişti suretine
Yokluğunda Âdem'in hep sol yanı feryadı figan etti
İnim inim inledi.
İnsanın cennette canı sıkılır mı?
Sıkıldı Âdem'in.
Hep sol yanından tuttu.
Aklı fikri hep sol yanında kaldı.
Tarifi zordu lisan-ı hali Âdem'in
Bu denli canını sıkan neydi sahi?
Kendisi bile bir anlam verememişti bu haline.
Ama bilen biliyordu Âdem'in can sıkıntısını.
Ve rüyalarına girmeye başladı Âdem'in.
Âdem her gördüğünde bir Âdem daha oluyordu.
Ve derken!
Meleklerin suretinden bir suret
Yalnız melek değil!
O kadar güzel ki
Âdem'in soluğu kesilir her bakışında
Her bakışında Âdem bir Âdem daha olur.
Sol yanındaki bilinmedik acı
O'nu her görüşünde kendiliğinden kaybolur.
Ve tamamlanır Âdem'in eksik yanı!
Bir kadındır Âdem'i Âdem yapan
Yokluğunda eksik bırakan
Varlığıyla tamamlayan
Bir kadındır!
Kim mi bu kadın?
Havva'dır Havva!
Meleklerin suretinden bir parça taşır suretinde.
İlk kadındır!
İlk Aşktır!
İlk yürek sızısıdır!
İlk annedir Havva!
Adem'i Adem yapan Havva'dır Havva!
B'Aşka Niyetli