Adı Aşk

Aşkın,manevi bir hayat kurtarma yöntemi olduğunu görmüştüm

Gökyüzünden yansıyan yüz çizgilerinde...

Hafifçe sokuldum,dudaklarının koyu kırmızı

Derme çatma iltihap kapmış yalanına

İnandım.

Başka çarem yoktu belki de.

Sırf sana inanmak istediğimden

Hayatımı bir bavulun içine atıp

Bavulu bir trenin en ücra bölümüne atıp

Kendimi bire bir sana def ettim.

Kafam yerinde değildi üstelik

Biraz sarhoştum.

Biraz şarap tadındaydı gülücüklerin

Aldandım...

Aldanmamı fırsat bilip sokuldun

Soluğumun hizasında bir şeyler fısıldadın yaralarıma

Yaralarım kana bulandı

Bir çift kadeh ve iki kırmızı dolu hayat hikayesi gördüm

Masa üzerinde...

Sonrası bulanık bir geçmişle

Çiftleşmeyen çalışan

Köşe başı gelecek yalanlarıyla doldu.

Komidinin üzerinde çalan telefon alarmıyla

Kendimi pencerelerin mayhoş sessizliğine attım

Ayaz içime vurdukça,serinledim

Sersemliğimin üzerimden kalkmasını bekledim

Daha sonra düşledim

Ve düşlerimin birer kırık hayalden ibaret olduğuna

Karar getirdim.

Oysa telefonum,saat alarmından başka bir sebeple hiç çalmamıştı

Kafam daha önce hiç bu kadar karışmamıştı

Ve kimsenin

Senden başka kimsenin fotoğrafları yoktu

Evimin baygın duvarlarında

Poster poster...

Akıl bozan düş kıran,resimlerinin

İki siyah gözbebeğinin

Aklıma sıktığı kurşunlarla kendimi buldum

Ve hemen paketin içinden şansıma kırık çıkan

Sigaraya sarıldım

Sigaram ağlamış gibi,gözlerinden hüzün dolu bir şekilde baktı bana

Evimin ücralarında solmaya yelken tutmuş çiçeklerimi gördüm

Hepsi halime acır gibi baktı

İçim dağlandı.

Çıkarttım attım üstümde senden kalma bluzumu

Kokun üzerimden çıktıkça

İçimde beliren ve beni ölmeye mahkum kılan acının,

Canıma okuyuşunu izledim

Bir sinema filmi gibiydi.

Tek başıma izledim

Öylece orta yerinde,hayal bile kurmadan

Gözlerin bile aklıma gelmemişti

Öleceğime inandım

Oturdum ağladım...

Oysa ben soğan bile soymazdım evimde

Sırf gözlerim yaşarmasın

Birileri ağladığımı sanmasın diye

Sonra oturup ağladım

Çocuk gibi

Bebek gibi

Sen gibi

Ben gibi

Biz sıfatına layık olmaya çalıştım...

Sonra dedim ki kendime ;

Sen ki,dağları devirirsin

Gelir bir taş parçasına takılırsın

Adı aşk olur !