Adı Hasan

Bir bebek görüyorum adı Hasan,

Sana anne diyor bana baba,

Çakmak çakmak gözleriyle bakıyor bize

Sevgi arıyor gözlerimizde

Yağmura soruyor sonra sessizce

Üçümüz arasında ki nedir diye

Yağmur bize sesleniyor, hasanın diliyle

Gözlerim dönüp cevap veriyor

Kadın; ruhum, çocuk ise yüreğim

İnsanı insan yapan, kalbi ve ruhudur

Kalp ve ruh birbirlerine sonsuzluk zinciriyle bağlanır

Tıpkı sen ve Hasan gibi

Sonra hasan sana bakıp ellerini kaldırıyor

Kollarının arasına alıyorsun ve öpüyorsun onu

Bir anne oğlunu öperken sadece dudaklarıyla değil

Ruhuyla da dokunur onun ipeksi tenine

Hasan hafif bir tebessüm edip gözlerini kitliyor gözlerime

Ben ise kalbimi ve ruhumu izliyorum o sırada

Sonra bende hasana bakıp gülüyorum

Hasan özlemle bakıyor bize

Hadi der gibi, ne zaman der gibi

Susuyorum,

Susuyorsun...

Gözlerimi açtığımda camın önündeki karlı dallara takılıyor gözüm

Uzun uzun bakıp seni ve hasanı düşünüyorum

Çamlar ne kadar güzeller...

Uzun ve dimdik, kar kış demeden yıllarca yaşarlar

Ruhları ve yürekleri vardır onların da

Ruhlarıyla yaşar yürekleriyle ölürler

Tıpkı benim de istediğim gibi

Sana sevgilim bile diyemiyorken hemde

Rüyalar...

Seni kollarımın arasına aldığım ve saçlarını okşadığım

Saatlerce gözlerine dalıp gittiğim

Kokunu doya doya içime çektiğim

Özgürce seni ne kadar sevdiğimi haykırdığım rüyalar...

Senin kollarında Hasan,

Benim kollarımda sen,

Sessiz bi ev,

Ve ben en mutlu...