Adı Sevgi Olsun

Sahilde yaslı ve yaşlı çınar olmalıydı,

Gövdesinin üzerine yıllar öncesinden bugüne dek

Aşkların kalpler içine çizili olduğu...

Gri bulutlar arasında güneş, turuncuyu eline alıp

Sağa sola çalmalıydı ,

Ve... dalgalar,

Günün ağırlığını yüklenip sahildeki çakıl taşlarına

Hafifçe viyolonsel notalarla dokunmalıydı..

En inceden...

Usulca...

Yaslanmalıydım çınara sırtımca

Kaçamak bakışlarla baktığım dallarından,

Küçük yapraklar inmeliydi omzuma...

Kucağıma...

Yere...

Onları izlemeliydim...

Bir karınca geçmeliydi hemen battaniyemin üzerinden

Alelacele omuzladığı yük ile...

Onu görmeli serçe parmağımla itelemeliydim

Hadi koş evine diye...

Sonra ...

Sonra ilk damla düşmeliydi sessizce pınarlarımdan ...

Yağmur mu yağıyor diye şaşırmalıydım bakmalıydım göğe..

Unutmalıydım gözlerimdeki bulutları...

Unutmalıydım ve yağmalıydım...

Yağmalıydım...

Yağmurlarım almalı idi küskünlüğümü,

Yeşile kavuşma heyecanı ile gözlerimden.

Ilık bir rüzgar dokunmalıydı saçlarıma

Fısıldamalıydı onun sesinden bir kaç küçük sevgi mısrası ,

Güneş akşamı işaret etmeli

Gömmeli maviye kendini,

Son yakısını vurmalı kalbime

Sonra bir el ,elime değmeli idi

Çevirip bakışlarımı görmeliydim beni ben edecek gözleri ,

Kaybolmalı içinde kalmalıydım derinlerinde

Sıcacık güneşin güne batış resmi geçit'in de ,

Sevgiye selamsı kalmalıydım

Sonra sevmeliydim, sevmeliydim

İki bedenin tekliğinde sevilmeliydim ,

Sevilmeliydim ,

Yüreğim damlamalıydı omuzlarından kalbine ve

Saçlarım gizlemeliydi

Buklelerine yosun kokusu sinerken,

Unutmalıydım kendimi tekilliklerden çıkıp

Köşelerde unuttuğum ve unutulmuşluğumla

Yeniden ben olmalıydım, ağını toplamış giden balıkçılar

Selam söylemeliydi portremize,

Yakamozlar güneşi örtmeliydi sessizce ve gerilerden notalar dökülmeliydi sahile...

Çaresizliğime döktüğüm gözyaşlarından

Filizler doğrulmalıydı, küçük yapraklar sarmalıydı ümitleri,

Menekşeleri kıskandıran

Bir akşam sefası açmalıydı gülümsemelerimizde...

Unutmalıydım sevilmemişliğimi, unutmalıydım...

Unutmalıydım geçmişimi,

Sonra beyaz kanatlı yelkenliye atıp bedenlerimizi

Bırakıp tüm düş kırıklarını sahile kaçmalıydık

Ne sallansın bir el veda telaşında

Nede bakan olsun kıskanma havasında

Denizin kokusu sinmeliydi sevincin üzerine

Kolları ile sarmalıydı korkaklığımı ,

Titrerse titresin bedenim denizin gece ayazında

Ben onun yanında özlemlerimin sıcağını bırakmışken ruhumu ,

Nefesin karışmalı iç solumalarına,

Sonra sarılmalıydık yelkenlerimizin gölgesinde birbirimize,

Gökyüzüne bakmalıydık ,

Yıldız gülümsemelerini alıp,alıp

Düşürmeliydik dudaklarımıza

Nefeslerimizle karıştırarak kanmalıydık

Kanmalıydık...

Zamanında suskunluğa ve acıya mühürlenmiş dudaklardan,

Mutluluk nazarları dökülmeliydi,

Aynı notayı ve aynı sözleri sessizliklerde

Çınlayan sarhoşluğumuzda gözlerimizden akıtmalıydık

Aşk bilmezlere, ay ışığının gelgitlerinde karanlığa

Eğilmiş yaşlı çınara, sessizce, gülümseyerek

Bizi yazmalıydık tüm yeşilliğiyle...

Martı çığlıkları ile yırtılan sessizliğimiz

Yeni bir hayatı müjdelemeliydi yanaştığımız kıyıya doğru giderken

Daha bir aceleci

Daha bir pupa yelken olmalıydı kalp atışlarımız ,

Ayaklarımızı düşürdüğümüz ilk anda kumsala,

Bizden önce vurmalıydı aşk karaya ,

Herşeyden ve herkezden uzak kendi dünyamızda

Sade bir hayata başlamalıydık ,

Ne adımız ad,nede yaşadığımız hayat

Sadece o an olmalıydı her gün aynı seçilmiş

Sevgimizdeki nakarat