Adım Şiir Soy Adım Aşk

Lal olmuş dilim

Hiç konuşmuyormuşum

Titriyormuş ellerim

Çok üşüyormuşum

Ve ağlıyormuşum

Annem söyledi

Babam dokunmuş omuzuma

Saçlarımı okşamış

Hatta sarılmış

Üzülmüş halime

Annem söyledi

Sonra,

Tavana dikmişim gözlerimi

Gecenin ortasında devrilmişim

Ve sabaha karşı kan ter içinde uyanmışım

Annem söyledi

Yaşamla ölüm arasında mekik dokumuşum

Yırtmışım kefeni

Direnmişim hayata

Annem söyledi

Şimdi söyleyin bana

Kim vurabilir yüreğimden

Kim görebilir gözlerimdeki aşkı

Heyhat bir masal prensesi değilim

Ne de bir köleyim

Özgürüm dağlar kadar

Özgürüm gökyüzü kadar

Özgürüm sazım kadar

Özgürüm sözüm kadar

Adım şiir

Soyadım Aşk !