Adım Yalnızlık Yüzlü Şehir Benim

Kimsesi bile olamadığım gecelerde

Gözlerine yazdığım siyah şiir benim

Kanatırken fikrimi kaldırımlar

Adım yalnızlık yüzlü şehir benim

Ne bir sözün ne gülüşün duyulur

Ne saçlarından esen kokun yayılır

Kalbimde çizik çizik hasretin sayılır

Çektiğim hançer özlü kahır benim

Yoksun ya kalbim gibi kırık aynaladra

Karanlıklar doğar bana şafaklarda

Yorulduğum savrulduğum sokaklarda

Vurulduğum kurşun izli şehir benim