Adını Sen Koy

Öyle bir düşürdün ki adını yüreğime;

Ayaklanamaz sen yokken...

Ve öyle bir yazmişlar ki gönlüme seni;

Çizemiyorum üstünü ne yapsamda...

Vazgeçemiyor virane kalbim, kimsin böyle sen?

Masallarda duyardım ansızın gelen prensi,

Belki rüyalarda görürdüm aydınlık bir silüeti,

O sen misin?

Küçücük delice çarpan can'ım;

Karanlıkta ne kadar yol alır bilmeden...

İçimde, hapsolduğum zifiri bir oda

Ne kadar nemli ve puslu...

Hayalini kurmak ellerinin belimde,

Gözlerinin tenimde gezişinin.

Ve tüm yeminlerimin,

Tövbeleriyle anılması ihtimalinin

Korkutmaması beni, kilidim...

Ya da baktığım yerde görmem seni,

Aslında sen yokken ihtimallerde,

Karşılaşma telaşına düşmem,

Çıkmaz sokaklarda titreyen ellerimle.

Güneş kadar sıcak gözlerin varlığı,

Çarptığında, içime akan kalbin yanında,

Ne güzel şey, senin olmanı düşlemek,

Seninle olmayı özlemek,bilmeden...

Öyle bir an gelsin ki...

Doğmasın güneş,yıldızlar beklesin geceyi,

Seni göstersin tüm yıllar bana,

Ve ben bir tek sana yürümüş olayım.

Dudakların dokunsun,aşkın boynuna,

Ellerin gezsin bahar yeli saçlarımda,

Sen sus nolur konuşma.

Nefesini duyayım sadece kulağımda,

Tek bir kelime sadece bir söz...

Haykırmak isteyeyim tüm dünyaya,

Ama sen duy dudaklarımdan döküleni.

Yaklaş içime bak, sessizce sev,

Sırrın olayım sakla derinlerinde.

Benliğimin her damlasında hissettir,

Sessiz çığlıklarla haykır,

İmkansızım ol yaşanır kıl,

Beni senle sensiz,

İmkansızla başbaşa bırakma...

Bir can(an)lık tek bir hayat...