Adını Sessizliğe Yazdım

Seni sevmek bir geceyi sabaha kadar beklemekti

Kimse bilmedi kaç kez içimden sana geldim kaç kez adını söylemeden seni çağırdım

Bir yağmur yağdı dün gece camıma vuran her damlada senden bir iz aradım

Sonra sustum

Çünkü bazı insanlar hayatımıza gelmez kalbimizin en derin yerine yerleşir

Sen de öyle oldun

Ne gidişin bitti içimde ne de sana olan özlemim

Ben seni bir şarkının en güzel yerinde bir gecenin sessizliğinde bir yıldızın altında hep yeniden sevdim

Ve eğer bir gün biri bana “En çok kimi sevdin?” diye sorarsa

Adını söylemem

Sadece gökyüzüne bakarım

Çünkü bazı aşklar söylenmez

yaşanır susulur ve ömür boyu taşınır.