Adını Söyleyemedim

Eski defterde sana şiirler çizdim

Berra dedim, hacce, leyla dedim

Gözlerine sahte cennetler gizledim

Yinede adını söyleyemedim

Söyleyemedim bağıra bağıra

Adın haram oldu dudaklarıma

Sensiz günler düştü takvim yapraklarına

İsimsiz mektuplar düştü sandığa

Adın sır oldu yağmurlarda sevgili

Kimselere söyleyemedim ismini

Anılınca yakar hala sevda yerimi

Adın bende gizli

Adın gibi vakitsiz, sevda yerime düştün

Ve adın gibi vakitsiz, sensiz düştüm

Kaldırımlara yağmurlarla düştüm

Kaldır beni, üşüdüm...

Şehir bu gece sessiz

Sokakta kaldırımlar kimsesiz

Gözümde yaşlar adın gibi vakitsiz

Gözünde efsunlar giz

Sen ağlarsan şehir yağar

Kaldırımda bir çocuk vakitsiz yanar

Gün sensizliğe oynar...

Arasan kıyı kenar

Vakit geç, bulamazsın yar