Afacan

ben,

yaramaz bir çocuk,

ellerinde arabası ve misketleri,

dizinde yırtık ve çamur olan..

yüzüm yıkanmamış,

yer yer ağlamışım,

kirle karışık, iz yapmış gözyaşım..

yürümüşüm kaldırımlar boyunca,

ayak topuklarımı sürterek yere,

yol almışım...

cümleler birikmiş heybemde,

hayata dair harfler dökerek iz bırakmışım.

dudaklarım çatlamış,

gözlerim ışıl ışıl,

aslında ben, hayat yolunda,

yalancı bir çobanmışım..

bir duanın,

bir sabah ezanının,

gözlerine bakıp kalakalmanın yaramazlığında,

huzur bulan bir afacanmışım..

beytullah 2007-2009