Afakında Sabahlarım
Aforoz edilirken coğrafyadan şehirlerim
Dikenli tellerle kuşatıllır yüreğim.
Ve bakışların...
Nefesi olurken, harami sürgünü düşlerimin
İzbelerinde gün be gün beslenir zifiriliğim.
Gülistan katili dudağımdan/dudağına akar da güller,
Şimdi yar diye kanar bütün demler.
Ve zamansız gelirken, ferime tüm mevsimler.
Açlığında can çekişir, içinde kaybolduğum severanlar.
İhtilaller yaşarken kavillerimde,
Zaman mevta...
Zaman sen....
Ve zaman bizi gösterir, isimsiz kalan takvimlerde...
Ve icmalinde uyuşur esrik kuytularım
Küfürler düşürürüm, mübahlarımın anadan üryan kasıklarına
Söverim arsız gerdanımın piç veballerine.
Döşerken yüreğimi/yüreğine
Avuç açarım senden gelecek puşt sevdana.
Şimdi....
Ölüm bile mest olurken sen kokularında
Ben....Afakında sabahlarım...
Ve...Son kez atarken nabzım...
ZEVAL----20.09.2010