Afazi

Yine düştü gözlerim dizlerime

Ellerim ıslandı

Kimse görmedi

Bilmedi..

Duymadı...

Kalabalık içinde yalnızlık neydi bilmiyorlardı

Kahkahaların arasında kayboldum

Sahte oyunlar vardı yüzlerinde

Yokluğa terkedilmek neydi bilmiyorlardı

-iç ses-

Neden sanki ?

Neden bu kadar alçaklar..

Gözleri kapkara olmuş gülmekten

Hergün yeni bir maske

Farklı yüzler var aynı kişiliksizlerde...

Düşünüyorum, hiç doğru olmaz mı insan

Bazen attığım adımda

Aldığım nefeste bir tuhaflık hissediyorum

Kendimden ödün vermediğim sürece

Biliyorum...

İçsesim susmayacak hiç

Bıkmayacak o iğrenç cümleleri tekrarlamaktan

Karardım..

Soyutlandım sanki hayattan

Ya da sıkıldım insanlardan !

/Bir düş daha düşmeli düşlerime

O zaman bulurum kendimi gülüşlerde/