Afet-i Devran

Letafet'e ithafen...

Dün salınarak geçti yine caddeden,

Dudaklarında aynı tebessümle

Ardınca sürüklerken baharı

Kaldı ki, gülse bu sabah tekrar,

Senfoniye başlar yüreğimin sessiz saka kuşları.

O ne endam ya Rab!

Rüzgâra bırakır ekseri

Latif, güneş rengidir uzun saçları,

Kızıl yüksek ökçelerinin tiz sesinden

Şarkıya meyleder bütün parke taşları.

Gözlerinin içinde okyanusu saklar

Öyle ki, anlatılası değildir şuh bakışları

Lâl eder dilimi ya, şikâyet etmem

Değişmem bir ömre, aşk'la baktığı her anı.