Ağaçlarda Üşürmüş

yüreğimde devamlı ateşler yanıyor

denizi ve açık havayı özledim

duvarlar üzerime yürüyor, korkuyorum

suskunluğumu dinliyor köşedeki abajur

gidip yakasına yapışayım

ben yokum

selâm bile okunmamış

nerede benim ruhum

alt dudağımdaki kıvrıkta birikmiş

çığlığım

koridor boyunca başıboş geziyor

yorgun bakışım

ufkun ötesini arıyor

olağanüstü hiç bir şey yok!!

mutfaktaki bulaşık süngeri de kederli

şarkı söylüyor

'Güller ve dudaklar şimdi'

gözlüğü takmış kedim

genetik şifremi çözmeye çalışıyor

kedi mia, anıları karıştırma!!!

perdeyi araladım

balkona çınar yaprakları dökülüyor

onlarla rüzgâr diliyle konuştum

bende hışırdadım

'bahar almalıyım kendime'

ağaçlarda üşürmüş..