Ağır

Karanlığı çekip üstüme gece

Anılar aradım geçmişte kalan

Saatler yoruldu sanma sadece

Tünenmişliğimdi sabaha kalan

Elif basar gözüm dile gelince

Kaç yangına geldim seni sevince

İki söz keserdi dilin deyince

Kıldan ince boyna doladın yalan

Gönlüm gam yedikçe geçti serinden

Kaç gazel dinledi yürek derinden

Bahtıma gülmeyen şu kaderimden

Issızlığım yine başıma kalan

Hazan yaprağıyla döküldüğümü

Görmesinler diye kılı kırk yardım

Dışımdan içimde söküldüğümü

Gururu kırmasan yine saklardım

Bu şehrin üstüne yağmur düşerken

Ağma denizimin kulağı sağır

Bozulmuş rüyalar bana üşerken

Yürüyüşüm artık ölçülü ağır

üşmek=üşüşmek manasında