Ağır Hava

Aşk kaç kişilik usta?

Ayrılık kaç kişilik?/

Hava ağır ;

Bir hüzün,

Bulutlar yüzün,

Öfke nöbetine tutulmuş rüzgar,

Ağlar .

Ansız, anlamsız çekiliyor beynim

Düşünceler örsüne;

Vura vura,

Vur ha!

Ah le le!

/Eğleşmenin vakti değil/

Eğil başım

Hava uzun,

Hava zehir;

Ha var, ha yok

Bitmiyor

Z/amansız sevda.

Can dar,

Can uçtu uçar,

Kuş/kulu;

Fırtına koptu kopar.

Havada ağır bir yangın,

Telaşı günbatımının

Serime çökmüş ser hoşluk ,

İçimde sensizlik ,

Boşluk

Fikrimde yankın.

Seslensem utanır dil

Lal ,

Sussam tanırsın susuşumdan

Sessizliğim tellal,

Sırça köşk dedikleri kumdan,

Yıkılır içim,

Geçilir geçilmez sanılan c/andan.

Hava ağır;

Bir ağarır, bir kararır,

Yanımda yokluğun,

İçimde yoksulluğun ağrıtan sancısı.

Benimkisi

Karıncanın ekmek araması

Öleceğini bile bile

Üç vakte kadar;

Dere tepe, tepe tepe,

O açlığın peşinde

Tüm türkülerimi

Bir kavgaya tutturmuşum,

Aşk diye

Yüreğini kıble tutmuşum;

Darlanmışım,

Dağlanmışım,

Danlanmışım ,

Silah niyetine sana davranmışım,

Umutsun.

Ölümü bile unutmuşum,

Ölmüyorum.

Faklar haklar beni ya

Sensiz yasak,

Hiç bir faka basamıyorum;

Bilmem nerde nasıl biterim,

Sensiz ölemiyorum.

Havada ağır bir intizar,

Yağmur suratıma küs çarpar;

El bebek, gül bebek

Gün gelecek el verecek

Nice sevda kavgaya,

Bilenecek öfke

Dalına binecek,

Vitrin yosmalarının,

Şehir eşkıyalarının

Göz yaşı ve kan tellallarının

Ar damarına tü/kürülecek!

Fakirin ekmeğidir bu;

Umut,

Bil ki

Fakirliğimdendir sana yoksunluğum.

Sor ki isyanın nedendir?

Z/enginliğimdendir.

Sevda zenginiyim,

Adam yüreğim;

Bir senden öte

-yaşamda pay sahibi-

Her cana verecek

Servetim var.

Güvenirim yüreğime

Dağ durur sol yanımda,

Pişmanlık bilmem,

Dönüp bakmadan ardıma

Vururum yollara,

Başım dik, gururla,

Utanmadan

Bakarım her gün doğan şafağa.

Sor ki ya kederin?

Sorma bilmem!

Kendimi bildim bileli

Sızlar içerim;

Hani kör kütük sarhoş,

Hani sırılsıklam aşık,

Hani intiharın eşiğinde vazgeçiş,

Her canı yananın çığlığında ,

Bir ihtilalde ilk vurulan,

İmbatlara gönül verip

Denizsiz kalmışlıktayım.

Say ki; tüm dünyadaki acılar sırtıma yüklü,

Say ki; benim dalı kırılmış her ağacın kökü,

Say ki; kavuşmamış tüm sevdalar bende öykü.

Öyle bir keder;

Gülüşüm boyun büker,

Derinlerde gizli gizli

Büyür ha büyür.

Hava ağır;

Bir sorgu,

Konuşamıyorum.

Damla damla damlardan

Çakılıyor beynime geçmiş.

Yağmur ;

Ürperir , titrer

İçimde bir çocuk

Korkak,

Nefesini suratıma dayamış rüzgar

Üşüyorum,

Konuşamıyorum.

Sen de yoksun,

Uyumayı unutturan apansız gidişlerin,

Mengenede sıkılıyor ciğerlerim;

Tükürsem kan,

Yutkunsam tuz ,

Un ufak, paramparça, tuz buz

Kemikleşmiş düşüncelerim,

Sende yoksun;

Yalnızlık onur gerektirmiyor,

Erk/ekler ağlamaz,

A/damlar ağlar,

Birde ben.

Birden bire çekip giderim,

Ev yurt viran

Nerdesin?

Sensizlik;

Bir esarettir,

Bir cesaret,

Bir korkudur

Yatağın baş ucuna ilişmiş

Sözü kanatarak çığlığa döker,

Töredir ağa, şıh fermanlı;

Sevmek yasak

Vuruşarak şaki,

Severek ölü bir kız.

İsyandır hiç meydanlara taşamamış,

Kayıp tanrıların kelamıdır unutulmuş,

Sağ yanımdır solumu vurmuş,

Kainata ağır bir küskünlüktür,

Sonsuza eş,

Ah vah, dize vura vura

Dövünüp ağlayıştır

Ana yüreğinde yiten oğula-kıza.

Yüreğin;

Bir sıra dağ, öykünmüş Toroslara,

Asiliği Munzur;

Öfke öfke biçer geçer,

Haksızlığa geçitsiz .

Bir yanı Neruda

Devrimin asal/eti,

Bir yanı Niçe

Aklın delili/ği.

Yol arar sürüsüne, su peşinde,

Bulut koklayan lider fil;

Bir yanı sahra, bir yanı s/av/an,

Peşinde aç sırtlan, aslan.

Bu içimdeki yaşama hırsı değil,

Bil

Can telaşı

Ansız, amansız, kalleş

Bilinmez düşman,

Darda üç fidan,

Pir Sultan; ölümüne konuşan

Ölümsüzlüğe kavuşan.

Sevdam;

Uzun bir öyküdür

Değişmeyen kederi ile

Çağlara kafa tutmuş, aykırı,

Ağlayıştır gözyaşsız,

Sıvasız eyvanlarda

Sıra gecelerinde yanık seslenir,

Dumandır islenir, puslanır

İner geceden beter

Saz tellerine eyvah, ah vurur

Çaresiz,

Kıskıvrak, el kol bağlı

Kıvranır.

Savrulur v/akitsiz sevdalar ardına,

İnletir ölüsü diriyi,

Kanıksar dirisi ölüyü,

Sızlar ciğerinin körüğü

Hal bilmez, tarih yazar geçer

Kazananların şanında

Kaybedenlerin utancını taşırım.

Çor topraklarda bir ağaç biter ansız,

Renksiz, kokusuz, tadı ekşi,

Meyvesi yaşam,

Adı sevda!

Yangın yürekli bir gelin

Kıvrılır girer koynuma

Yılan akışlı,

Cellat bakışlı,

Gün/ah nakışlı;

Sabahsız gecedir

Umutsuzluğu temsil ,

Emsalsiz, tektir,

Bendedir ,

Cehennemdir

Arlanırım.

Havada ağır bir iç çekiş;

Şimşeklenirken ufuk gözlerimde

Milyar düş, düşünüş

Beynimin içinde

Var/sıla yok/sula bakar, çakar geçer.

Ne verirse gök

Yere o kar.

Su akar toprak hayatlaşır,

Sensiz benlik çorlaşır.

Yetmiyor toprak olmak,

Yağ deli deli,

Şimşeklerinle yak tenimi,

Rüzgarının soluğuyla titret,

Bulut bulut çök göz bebeğime,

Yağışınla ıslandığımı hisset.

Aşk olsun yeşerttiğin,

Başkaldırayım filiz filiz,

Bağrım hayat

Koy başını yüreğime yat,

Belki diner kederim.

Veryansın en sık ormanlar

Çığlığımdan ,

Kapkara, göz gözü görmez,

Sis ,pus

Yittiğim en ıssızda

Ne mümkün çare.

Ben adına ozanlar yakılmış

Bir şehirde doğdum,

Ney sesidir çocukluğum

İmranlı'nın meydanında,

Gençliğimde mahpus

Masumluğu kanıtsız

Ve hala aynı sızı içimde

Savrula savrula yıllar önünde

Yorulsa da tükenmez,

Baş eğmez ağır bir keder.

Hayat eker ben b/içerim;

Yalnızlıktır bende,

Çocuktur anasız

Vurulur Filistin'de,

Öykünür kahramanlara

Taş atar tanklara.

Somali'dir aç, susuz,

Semirmiş milletler elinde

Bir lokma uğruna sürünerek

Mültecileşir kendi vatanında.

Bir şairin kızıl aşkıdır

Ontario Gölü'nde yaşanmış,

Dilencinin önüne atılan sadaka

Cennet pazarlığında,

Sorgusuz sualsiz boyun büküp

Yaşanan yoksulluk

Kahire'nin öte yüzünde.

Yusyuvarlak, kaskapital sömürüdür

Dünyanın her yerinde

Gülen , ağlayan, uyuyan

Ne renkte, ne dilde,

Ne dinde olursa olsun,

Çocuk olsun yeter

Sızlarım!

Büyür kederim, büyür isyan;

Hınca hınç bir mahşer ki beynim

Seni içinde kaybederim,

Yüreğim yerin,

Orda kal!

Koca bir boşluk yokluğun,

Yoksulluğum yoldaş

Aşksız ne umut, ne kavga ,

Ne onur, ne ekmek

Hepsi tek yürek;

Adı aşk!

Aşk sen demek;

İşte bundan

Sensiz nefessiz ciğerlerim,

İşte bundan

Sensiz her kavgada yeniğim,

İştesi yok

Yüreksiz yaşar mı insan?

Sen yürek,

Sensizlik ceset,

Sen her,

Sensizlik hiç.

Ben türkülerde doğdum

Sen de büyüdüm,

Yürek iklimim de bin çeşit mevsim,

Her insanı bir evren bildim;

Yanık , uzun, ağıt

Dağıldım ,

Aşk adım;

Deli , kör, zifir, pembe

Biz kesişiminde

Bir çift yürekte doğruldum,

Sızlatma beni!

Hava ağır;

Bir bilinmezlik,

Kimsesizlik ve herkeslik.

Çağrılarım yanıtsız,

Her çığlığa pür telaş

Yürek vermişim,

Ustura ağzı sırata eş

Bir yol seçmişim.

Ceylanım eşimden ayrı,

Dost yok kendimden gayrı,

Tetikte gözlerimin seyri

Kuytularda hain,

Korkak çökertirler yokluğuna;

Bir yanıma gece çöker

Sen yanıma hasret!

Ha/zan elbiseler giyerim

İnsan bul/aşık,

Yıkılır c/esaret

İsyan, hüzün, acı kar/ışık.

Bir yanıma kar boran çöker,

Sen yanıma harabat.

Milyon şair milyar şiir düşer

Fiden bu güne,

Kavrulup sen derdine

Bir dize bile yok,

Çaresiz,

Tarifsiz içimdekine.

Konuşur gibi t/akar,

Kekeme bir yürek bendeki,

Sen ve siz izleri her yeri,

Delik deşik,

Göçebe,

Her acıya kol kanat.

İster kapından kov,

İster soy, sev kanat;

Yaşanıyor içimde engin keder,

Yaşanıyor sen yoksunluğum kıt kanaat.

/kederime çare yok

sensizliğe ise kainat!/

/Kimdir yiyen vurgunu denizsiz?

Neden ölümü süzerim yaşamın kevgirinde?

Sormazsınız;

Keşmekeş şehvetinizle

Aşksa sunduğunuz gerek yok,

En ateşlisine şerh koyar, güler, geçerim,

Bulaşmayın

Ellerim hala insan kokuyor

Yeni ölmüş,

Kabil'in esmer yanında

Başkaldırmış çatal yürekli bir sarhoş

Kenevir tohumu cesediyle

Harlemli aşkına ağ-l-ıyor;

Tüm filozofları

Ve bildiğiniz tüm dilleri getirin;

Tenimin her santimine milyar sızı düşüyor

Beynimde kor şimşek düşünce,

Işık hızını kesip biçip geçiyor.

Tüm dinleri

Ve bildiğiniz tüm tarihleri getirin;

Yüreğimin yangınında evren sil baştan

Karanlığa boğuluyor.

Tüm çocukları

Ve bildiğiniz tüm susmaları getirin;

Bir dağ gözlerimde

Kendini yıkıyor.../

Hava da ağır bir sessizlik;

Delil/eştikçe

Anlamı çözülüyor

Şizofrenlerin k/ayıp dilinin.

Tüm sesler koca bir yalan,

Tek gerçek içimdeki delinin

Durmadan tekrarladığı anlam

/sızılık

'keder/sen' 'sen-keder' der

Ve devam eder hayat;

Keskindir küpünde sirke,

Mayasına aşk katsan

Şarap,

İp ince çizgi/sinde şafağın

Kanatmadan gecenin göğsünü ay

Bak,

Topla yıldızları göz göz,

Yankısı olmaz sessizliğin

Yansır şimdiki zaman aynasında halin

Harap.

Hangi tende yanarsan yan,

Hangi öpüşte sönersen sön

Tek kişiliktir yaşamak.

/Kederime çare yok

Sensizliğe ise kainat!/

Yalnızlık kaç kişilik usta?

Yaşam kaç kişilik?