Ağır Taşlar

sözcükler dağlanır

kırılır çığlık lav’ında camlar

parçalanırken gece

zaman kanattı yaraları

beşikteki bebeleri

aynaların tozunu silkelerken kıyamet

ışıksız kalan yüzlerin kapısına sızdı gözler

dağılırken parçalar

düşleri eridi büyüyenlerin

içime kazınan ağrı

durduğum yere mesafesini koydu

kimi ölmekteyken

kimi mucizevi sığınaklarda sağken

yola düştük göçlüğün enkazından

buralarda dilim sürçüyor Anne

çok üşüyorum yıkılan odaların uyku kanında

gördüklerimden,okuduklarımdan

ve azalan insanlardan

uzun uzun üşüyorum

ellerim gökte

aynı yakınlığa kavuşmanın dilinde

yaşamasını bilenlerin ölüm ocağında

ruhumun gölgesinde

sızlarken sözcüklerim

sen sabır ver yarabbi

...