Ağır Yük

Hicrandayım yine ben bu aralar

Kurudu göz yaşım akmıyor artık

Dost olmuş gönlüme bin bir acılar

Fazlaca canımı yakmıyor artık

Bazen bir yorgunluk düşer serime

Kağıt kalem ağır gelir elime

Hayıflanıp boşa yanmak neyime

Gönlüm ayrılığı takmıyor artık

Dudakta kaybolmuş sevda busesi

Lugatımdan çıkmış sevgi cümlesi

Harabeye dönmüş gönül bahçesi

Bülbül susmuş güller kokmuyor artık

Yaşadığım yıllar davacı benden

Ne yaralar aldım bilsen gönülden

Bundan sonra kim korkarki ölümden

Azrail dönüpte bakmıyor artık

Yaşantım ölümden beter biliyor

Böyle acılarla yaşa sen diyor

Bu can bedenime ağır geliyor

İnat etti serden çıkmıyor artık