Ağla Ki İstanbul Ağlasın Seninle

Güneş olmak vardı şimdi

her sabah gülen gözlerle bakmak etrafa

o gözlerden saçılan ışıkla

ısıtmak vardı sevdiklerimi

ama kara kışlardan kalma yağmurum şimdi

her damlasında yere çakılan

ve her düşüşte toprağın kokusuna bulanan

sessizce yağdırdım aşkın hecesini yüreğimden

sessizce ağlattım içimdeki çocuğu

ağla dedim kendi kendime

ağla ki her göz yaşın batsın sevmeyen yüreklere

acıların aklansın lekelenmiş dünyada

içini yakan ateş sönsün her damlasında

ağla ki İstanbul ağlasın seninle

...

10.06.2014