Ağladı(k)

ağladık...

bütün sınırları kaldırıp aradan

ben şair değildim

o ise aşık

hiçbişey değildik ama hiçbişey

sadece ölümüne ağlıyorduk

o sevemediğine

ben ise sevilemediğime...

terkettik...

bütün acıları koyup bir çekmeceye

uzaklığın soysuz siyah teninde

uysallığın koyu gümrah ellerinde

ağıtlar yakarak,

tesadüfler bekliyorduk

ben yaşamıyordum

o ise bilmiyordu

sadece terkediyorduk

bize adanmış

ve hiç bizim olmamış bir tebessümü...

defnettik

bir olmazı ve bir acıyı güya

küflü süngerler çektik gözlere

halihazırda bir çocuk ağlamasıydı tendeki

bir düşkün manzarasıydı pencerede ki

ben topraklara bileniyordum dualarla

o ise tanrıdan yoksun

gittik

ve herşey bitti......