Ağladık Belki

yalan şafaklar

gecenin ırzına geç

sussun isterik çığlıkları rüzgarın

sükun bir çarşaf örtsün

namahremini gökyüzünün

puşt yıldızlar dökülsün çirkin suratların suretine

avuçlarının zulasına sakladıkları bir sürü çirkef ve sancı

gök kuşağını boyadılar siyah fırçalarla

gönlümüz siyahi

makamımıza hüzün doldu

ağladık belki

iklimin ıslak haline yüzümüzü kaldırıp

nisan içtik dedik

gözlerimizi tutup mavi akıntılara

lodos kaçtı

kuru bir rüzgar kaldı kirpiklerinde

bir de ten döküntüleri....