Ağladım Gecenin Koynunda

bu aksamda yoklugunla kadeh tokusturdum

sınırlıydık ıkımızde gece ve ben

dert yandık bırbırımıze sensızlıkden konusduk

sessızlıkden konusduk sonsuz bır bekleyıstı bızımkısı

donmeyecegını bılerek belkı bır umut

dınledı benı gecem nöbetini gündüze devredene dek

agladık bırlıkde uzandım gecenın koynuna

huzunlendı oda benimle topladı kara bulutlarını sonsuzluga

agladı benımle bırlıkde dokduk sonsuz semadan

yeryuzune gozyaslarımızı ama yınede bır umut bekledık

dönmedin yüreğimde hissediyordum yoklugunu

her lafın arası bır tutam kalp agrısı

saka gıbı belkı ama dogruya dogru

hıckırıklarım gok gurultusu goz yaslarım yagmur

adınla haykırısım sımsek ve yıne bır tutam kalp agrısı

gulum sabahlara kadar ıctığım paket paket sıgara degıl

yoklugun beni öldürecek.