Ağlama....

ağlıyorum kavim göçlerinden beri

uzun ve sessiz hiç durmadan

yüksünmeden ve de umursamadan

ıslak gözlerimle bağırıryorum gökyüzüne

zindanlarda sakladığım o unuttuğumu sandığım adını

yankılanıyor sesim bir kanyak şişesinin içinde

kayboluyor yakıcı ezgiler arasında

boğuluyor inleyen nağmelerin ortasında

ve benim en son duyduğum

bir gam melodisi telaşlı,mahmur

bu şehre yağmur yağarken

içiyorum yine yağmur damlalarını

kimine göre üzüm suyuyla

kimine göre günah bağının meyve suyuyla

sofular haram kılmışlar bir kere

bu aşkın badesini lakin

ben doldurur ben içerim nesimi gibi

günah benim kime ne?

şimdilerde gizliyorum bin yıllık sırrı şarap gibi gecede

gömüyorum tarihe bir gömü gibi

sana olan sevdamı bir de hasretimi

geriye bir harita çıkarıyorum

koca bir X işaretiyle işaretlenmiş

ve açılıyor haritası ömrümün

gömülüyor yaşadıklarım yerin yedi kat dibine

toprak oluyor bedenim çürüyor gözlerim

senden son bir dilek diliyorum

hicaz olurken ben

ne olur ağlama arkamdan

uzun ve sessiz hiç durmadan

bağırma ismimi ıslak gözlerinle

ağlama işte

ağlama...