Ağlama Sevğilim
Senden ayrıldım 15 yaşımda.
Şiir yazarım kalem kağıt başında.
Hayat vardı bir bakışında.
Ağlama sevgilim henüz yolun başında.
Senden ayrıldım istemeyerek.
Yaşıyorum ama acı çekerek.
Bir hayatım var buda bitecek.
Ağlama sevgilim bunlarda geçecek.
Ağlarsan eğer siyah saçlarından olursun.
Bir cansız resimde beni bulursun.
Kendine sor bir ben daha bulur musun.
Ağlama sevgilim mutsuz musun.
Düşüp kalırım bir sokakta.
Ölüp giderim belki yarında.
Tükendi bitti umutlarımda.
Ağlama sevgilim konuşamasak ta.
Seviyorum seni.
Yetmez mi bu söyle sevgili.
Bu halim bir öncekinin eseri.
Ağlama sevgilim ben kesim niyeti.
Etrafımda garip insanlar.
Gelmeyecek o kaybolan yıllar.
Umutlarım bir bir yıkıldılar.
Ağlama sevgilim toparlandılar.
Sol yanım acıyor anne !!!
Ayrılık ama bir bahane !
Ben acı çekiyorum her saatte...
Ağlama sevgilim yeter be.
İkimizde çok sevdik.
Ama hesapta olmayan ayrılığa yenildik.
Geçmişte ki çektiklerimizi silemedik.
Ağlama sevgilim bu kez kaybettik.
Son sigaram şimdi elimde.
Bir çare var oda sende.
Yavaş yavaş geliyor ecelde.
Ağlama sevgilim ben ölsem de.
Yoksa unuttun mu beni.
Söyle nasıl unuturum seni.
Silemem ki o güzel günleri.
Ağlama sevgilim kader böyle çizildi.
Yine başa döndü bu savaşım.
Çok kanadı benim kollarım.
Durmak bilmiyor artık gözyaşlarım.
Ağlama sevgilim seni çok aradım.