Ağlamayacaksın

çığırtan bir martı uçuşur düşlerinden

hançer gibi sokulur mavisi bogazın

dalgınsın...

tövbelisin aslında aşka

kabukları henüz düşmemiş yaralarının

ölü toprağından çıkmamış özlemlerin

insansın ...

insan ağlar, bilirim de ,

ağlamayacaksın...

ne ilk ne son olduğunu biliyorsun

kaç gece aya kezzap dökmüş gözlerin

yaslısın ...

kaç gece şişede balık olmuşsun

her sigarada kendini yakmışsın

kesmemiş demokles'in kılıcı pişmanlıkları

terkedilmelere talimli

uykusuz sabahlara yar diye sarılmışsın

insansın ...

insan ağlar bilirim de,

ağlamaycaksın...

hatıralar masum degil

döner zihninde son, mevlevimsi

yekparedir hüzün hep

yeniden yazılması zordur aşkın

miladı dolmuş illegal aşk örgütünün

canlı bombasısındır ,

patlarsın ara sıra

insansın ...

insan ağlar bilirim de,

ağlamayacaksın...

dibine dibine küfredeceksin

yedi kat dibine gömeceksin gidenleri

çiçek yetmez ölü toprağında diyenlere inat

karanfiller dikeceksin ,

buz kesmiş gecelerde

kardelenler bekleyeceksin

savaşa hazır gladyatör kadar keskin

dama meyilli yazar edasında salınacaksın yalnızlıklarda

umut edeceksin ...

unutma ,

insansın ...

insan ağlar bilirim de

ağlamayacaksın