Ağlardı Biri

Konuşamazdı

Söyleyemezdi

Yutkunurdu sadece

Ağlardı

Boş masallara tutunurdu

Sırt okşamalarıyla can bulurdu

Ne zaman yağmur yağsa bitki olurdu

Ne zaman güneş açsa cam parçası

Ağlardı

Paslanmıştı kulakları

Rüzgarın sesiyle avunurdu

Tek başına yürüyemezdi karanlıkta

Aydınlıkta korkarak dururdu

Ağlardı

Ezilmişti küçükken

Çok hırpalanmıştı

İntikam almaktı tek isteği

Zamandan geçmişten gelecekten

Herşeyden

Yapamazdı

Ağlardı

Gün gelir

Gün geçer

Gün giderdi

Yetişemez

Ağlardı

Biri..