Ağlardın Ya

hani kuş küserdi

Eylül giderken bu şehirden

mekan değiştirince iklim

soyunurdu her çınar

kendi toprağında

boşaltıp yükünü, akşama erken göz kırpıp

zamanı ağlardı ya

vurup kasıklarına imansız sancı

ay'ı erken düşerken, çukurlara inat

yağmurları kuruturdu bir de poyraz

zeytin birikirdi bezgin dağlarında, gün batımına dönerken ıslak

ve yoksulun çulunda üşürken

cılız öpüşmeler

tenle, zemheri arası gidip gelirken o ıssız sevişmeler

sen

kırağı tuttururdun gözlerine

zühre ile çoban yıldızı arası

hani varmış gibi bir de gökyüzü

ağlardın ya

Nisan misali, kırkikindi gibi

kurnaları dolardı bu şehrin

yalancı mevsimlerle....