Ağlar/lar

Serin bir haziran akşamı

Dökülür dilimden kelimeler

Soğuk bir eylül akşamı

Yağar yağmurlar

Ve yapraklar

Hangimiz için ağladılar

Bir kıyamet ki hicran

Hani unuturdu ikimizi zaman

Vakit ki ilerlemek bilmeyen bir an

Hangimizi yargılardı bu vicdan

Şafağın kızıllığında umutlar

Nereye gittiler

Gider umutlarım gider mecalsiz

sokaklar ıssız, caddeler dilsiz

Gidişin. önünde şapka çıkarır gibi eşsiz

Bir deprem ki yüreğimde emsalsiz

Peki ya gözlerin, bakmak için vardılar

Şimdi nereye bakarlar..